“در آمریکا: واژه نامه ای از مد” در موسسه Met Costume: A Review

نمایشگاه در آمریکا: واژه نامه ای از مد ، در موسسه لباس موزه متروپولیتن ، با نقل قولی از سخنرانی جسی جکسون در کنوانسیون ملی دموکرات 1984 باز می شود: “آمریکا مانند یک پتو نیست – یک تکه پارچه شکسته ، یک رنگ ، یک بافت ، یک اندازه ، ”می خواند. “آمریکا بیشتر شبیه یک لحاف است – بسیاری از تکه ها ، قطعات زیادی ، رنگ های مختلف ، اندازه های مختلف ، همه بافته شده و در یک نخ مشترک به هم متصل شده اند.”

اتاق اول نمایش نشان می دهد که متصدیان این نقل قول را به معنای واقعی کلمه گرفته اند: طرح های وصله ای در جین و پارچه کتانی توسط رالف لورن ، بود ، استن ، نو سسو و دیگران در کنار “پرچم حجاب” استرلینگ روبی ، روی هم قرار گرفته است. ”و یک سارکوفاگ مصری. این بخش “نوستالژی” است که همراه با احساسات “تعلق ، لذت ، شادی ، شگفتی ، وابستگی ، اعتماد ، قدرت ، میل ، اطمینان ، راحتی و آگاهی” به عنوان واژگان تعیین کننده مد مدرن آمریکایی ارائه شده است.

همانطور که سفر خود را در بقیه نمایشگاه ادامه می دهید ، که توسط اندرو بولتون سرپرستی شده بود و شب گذشته با مت گالا با افراد مشهور جشن گرفته شد ، لحاف به عنوان اصل سازماندهی آشکارتر می شود. اکثر 100 گروه – به جز یک جفت لباس پویا از Gypsy Sport و LRS ؛ و مجموعه ای از ژاکت های پرچم آمریکا-به شکل مشبک در داخل مکعب های تا حدی دیواری تزیین شده و یک آرایه متنوع و دوخته شده را تشکیل می دهند. این بخش یکی از دو بخش بررسی مد آمریکایی است که به مدت یک سال کامل اجرا می شود. نیمه دوم ، “گلچین مد” ، که در ماه مه افتتاح می شود ، در اتاق های دوره موزه نمایش داده می شود و شامل عناصر ویدئویی است.

مقالات جدید خواندنی  بله ، جو بایدن امروز در عروسی یک خانم خانه دار واقعی شرکت کرد

بخشی به نام “اطمینان” ارتباط بصری بین قطعات روزمره رنگ شتر و پولک های طلایی را نشان می دهد. از سمت چپ: یک مجموعه 1972 توسط نورمن نورل ، نگاهی به مجموعه چهلمین سالگرد مایکل کورس پاییز/زمستان 2021 ، یک لباس مارک جیکوبز بهار/تابستان 2020.

با احترام از موزه هنر متروپولیتن.

در قسمت اول ، لحظاتی از امر متعالی یافت می شود ، اما هرکسی که به دنبال روایت یا تز تاریخی واضح باشد ناامید خواهد شد. گذشته از لکه های کوتاه در پایه هر نگاه و کلمات تیز ، تاج هر مانکن ، هیچ متنی برای راهنمایی یا اطلاع رسانی وجود ندارد. این اثر بیشتر شبیه مرور یک سری سرمقاله مجله است تا حضور در نمایشگاه موزه: در حالی که وحدت بصری هر بخش آشکار است (ردیفی از بافتنی های دنج و انباشته شده مانند امثال The Row و Gabriela Hearst وجود دارد ؛ یکی دیگر روشی از رنگ های بژ خنثی تا پولک های طلایی را نشان می دهد ؛ دیگری که به لباس کار از لباس زنانه دهه 1940 تا لباس اداره بهداشت توسط Heron Preston نگاه می کند ؛ دیگری که به تکامل آماده سازی کالج اختصاص داده شده است ، با پری الیس شروع می شود و با پایر ماس خاتمه می یابد) ارتباط عمیق تری بین ظاهر – از نظر تکنیک مشترک ، الهام یا زمینه فرهنگی – از بین می رود.

طراحان برجسته شامل اسطوره های دهه 1990 مانند ایزاک میزراهی هستند (یک لباس بچه گانه ، از مجموعه بهار/تابستان 1994 ، ممکن است برای طرفداران مستند آشنا باشد فشرده نشده)، کالوین کلاین ، و دونا کاران و همچنین صنعتگران اولیه قرن بیستم ، مانند تولید کننده لباس اصلی مین بوچر و چارلز جیمز ، نجوا کننده لباس 1940. استعدادهای در حال ظهور در حال حاضر در نمایشی برابر هستند: Vaquera ، Collina Strada ، Conner Ives ، Christopher John Rogers. یکی از نکات برجسته شگفت انگیز ، در مرکز خطی از لباس های صورتی مایل به قرمز ، دو لباس معاصر توسط طراح خودآموز و طراح 23 ساله اولیویا چنگ است که برچسب آن Dauphinette از گلهای محافظت شده در رزین استفاده می کند. اما فراتر از یک پالت رنگ زنانه ، درک رابطه کار او با شماره مارک جیکوبز و پیراهن پرنعمت آنا سوئی که در کنار آن قرار دارد ، دشوار است.

یک شگفتی طراوت: دو لباس توسط طراح خودآموز ، طراح 24 ساله ، اولیویا چنگ ، ​​که برچسب آن Dauphinette از گلهای فشرده ای استفاده می کند که در رزین و ارگانزای ابریشمی پوشانده شده است.

با احترام از موزه هنر متروپولیتن.

مسلماً دو موضوع مورد بحث در صنعت مد جهانی در حال حاضر شامل اندازه و پایداری است ، مورد دوم توسط اتاق “آگاهی” ، که شامل مجموعه ای از ظاهرهای جدید و کار شده توسط طراحان لباس خیابانی ، و فروشندگان قدیمی اما تلاش برای به نمایش گذاشتن مکالمه پیرامون لباس هایی که برای افرادی طراحی شده است که اندازه نمونه نمی پوشند ، به ویژه هنگامی که یک زن آمریکایی معمولی بین سایز 16 تا 18 می پوشد ، تقریبا خنده دار است. سه لباس کوکتل مشکی کریستین سیریانو ، که بخشی از فینال نمایش باند او در بهار 2018 بود و با مدل هایی با اشکال مختلف و هویت جنسیتی در آنجا پوشیده شده بود ، روی سه نفره از مانکن ها با پاهای دراز و بلند به نمایش درآمد ، تفاوت ابعاد آنها تقریباً غیرممکن است. تشخیص دادن بدون چشمک زدن

نگاهی نوستالژیک از رالف لورن.

با احترام از موزه هنر متروپولیتن.

لباس صورتی بچه گانه از مجموعه پاییز/زمستان 1994 ایزاک میزراهی.

با احترام از موزه هنر متروپولیتن.

تعریف واژه نامه دلالت بر مجموعه ای کامل دارد. بدون آن ، ویژگی های اصلی یک زبان قابل درک نیست. اما با کنار گذاشتن زبان عادی روزمره – در این مورد ، لباس هایی که بافت زندگی آمریکایی را تشکیل می دهند – درک آن دشوار است. پیراهن نخی و جین و اسپندکس که اکثر ما هر روز از آن استفاده می کنیم کجا هستند؟ مطمئناً آنها در یک شیشه بسیار هیجان انگیز به نظر نمی رسند ، اما روش های خلاقانه ای برای ارائه چنین زودگذرها وجود دارد. لباس های سنتی بومی چطور؟ لباس های رودئو با زحمت زیاد ساخته شده است؟ راستش را بخواهید ، من خیلی دوست داشتم در جایی از ترکیب لباس مجلسی Juicy Couture استفاده کنم. داستانی که این نمایشگاه بیان می کند داستان زیبایی است ، اما ارائه آن به عنوان یک فهرست واژگان گسترده مانند این است که بگویید تنها چیزهایی که ارزش خواندن دارد گلچین های فلسفی است ، در حالی که از گفتمانی که در بسترهای دموکراتیک تر مانند اینترنت رخ می دهد غافل می شوید. به موارد دیگر به همان اندازه ضروری هستند – بافتی را فراهم می کند که لباس را هیجان انگیز می کند.